I really don't want this day to come. I posted on my Facebook before: "Diba after ng 13th, 15th na?" And that was my status with a lot of likes. Ang daming bitter.

Hindi ko alam. Hindi ko alam kung bakit ang bitter ko kapag dumarating ang February 14. Actually wala naman talaga kaming Valentines Day, kasi hindi kami naniniwala dito. Pero nayayamot ako lagi pag may lakad ako sa araw na ito.

Siguro kasi you know what to expect na makikita mo sa daanan: mga magkaholding hands, naghahalikan, mga bouquet at mga chocolates, mga naglalampungan.

And somehow upon seeing them, you'll feel na how LOSER you are na wala kang kapartner or kaganunan sa araw na 'to.

----

Hindi naman kailangang may partner ka to enjoy Valentines Day. Ano bang ginawa ko ngayon? I woke up early as usual, went to work, took calls, ate at KFC and went home. Normal na araw lang na dumaan. Kadate ko ang mga officemate ko sa KFC kasi imbis na magpakabitter kami sa araw na ito kasi wala nga kaming mga partner, inenjoy na lang namin ang company namin by eating. Inisip na lang namin na ngayong araw lang na ganito, panandalian lamang at matatapos din ang araw na ito.

Paguwi ko nga lang sa MRT, ayan na ang mga galing sa date. Mga magkakaholding hands, mga may hawak na bouquet, mga naghahalikan. Ayun na! Lintik na! Nainggit na naman ako.

I thought to myself, I should never get envious with these people. Masaya rin naman ang buhay kahit single ka, hindi naman kailangang may partner ka para maging masaya ka. Marami kang pwedeng gawin na mga bagay bagay na makakapagpasaya sayo. Para sa akin, isa na run: Kumain. Food is my comfort zone. Whenever I get mad, my tendency is to eat a lot. Ang sarap kasi kumain. At kanina nga ganun na lang ginawa namin at kadate namin si KFC (Sayang lang talaga at walang McDo/Jollibee). Ang saya. Today is not a boring day, which I thought it will be. 

DAPAT WE SHOULD NOT COMPLICATE THINGS. Less talk, less mistakes.

Enjoy life. It has a lot to offer for each and everyone of us.

Hello! :p

I've double checked my last post here and the last post was way back on 2008. OMG. That was almost 2 years ago! Good thing I was able to remember my password for this account. I loved my username here.

Any updates?

I'm already working! 7 months na ako sa IBM bilang isang Customer Care Specialist ng Amazon. Regular na rin ako, ang layo nga lang ng office ko sa bahay namin. Biro mo, araw araw akong nagbabiyahe mula Muntinlupa hanggang Fairview? :D Nagtataka yung mga ibang tao bakit hindi ako nagapply sa Alabang or Makati, at napili ko pa talagang sa Technohub madeploy.

As if I have a choice. Yung account namin e nadeploy sa Technohub, andun lang talaga alone. Sayang din naman kung magreresign ako at medyo nahasa na rin naman ako kaka English araw-araw. Same old spiels! Minsan magkakataon pa na tatlong sunod sunod na beses, pareho yung concern ng customer. So tatlong beses mo ring uulitin yung script mo. Haha Ganun talaga ang buhay Call center, at least nagkakapera kesa naman sa walang trabaho.

Ayun ang update. Ayoko na magupdate pa! May aayusin akong post eh )

I'll be blogging here more often.

**matutulog na ako kasi sasamba rin ako bukas ng madaling araw.

I'm soo damn lazy to update my blog eversince my keyboard was wrecked.

Luckily, I got my new laptop and a new PSP.

I will be updating this blog more often since I'm on the mood for typing.

I was not able to watch the news about this scandal pero thanks to Migs, (manilagayguy.com) at nalaman ko ang story behind this issue.

Nung una kong nabasa ang article sa Inquirer (which is nakalagay din sa site yung link), medyo naawa ako dun sa patient. To think na these professionals (doctors and nurses) should be comforting him kesa tawanan pa sa mga nangyayari. (What happened is after the surgery, a deodorant tin can was found inside of him.) 

Biktima rin siya ng technology, since after nung surgery niya e nakuha pang kunan ng video na ipinapakita yung tin can na nakita sa kanya at nagtatawanan yung mga nurses. Disadvantage yan ng makabagong teknolohiya. Ang tamang paggamit nito ay dapat iwasto rin sa tamang lugar at panahon.

Hindi masisisi na iba iba ang opinyon ng mga tao, pero sana intindihin natin yung tao. Marami kasing iba ibang opinyon na lumabas na kesyo raw ang tanda tanda na nung lalaki e nagpapaganun pa, and the like pero hindi niya alam na ganun pala ang mangyayari. Yung mga iba diyan na kung kanino-kanino lamang nakikipagtalik e maging responsible sana kayo sa mga bagay na ginagawa niyo.

Kapulutan sana ng aral ang pangyayaring ito maging sa mga nurses ngayon at sa mga magiging nurse.

...

Tang ina, as in ang tagal kong hindi nagpost dito sa blog ko.

March 12 pa, April na.

April na, lumampas na birthday ko at all boys party naman ang nangyari. LOL. Buti na lang e hindi nagpunta yung ilang ka choir kong babae kasi for sure, maOOP yun.

How did i celebrated my 22nd birthday?

I woke up around 4:30 kasi ensayo namin sa choir ng 5:00 a.m. then after nun, tumulong at tumambay muna ako sa store namin kasi pag umaga, madalas ako na yung naghihiwa ng ilang mga bagay bagay para sa iluluto namin, mostly mga sibuyas at bawang ang kaharap ko pag umaga. Pati nga pala pitsel, yelo at thermos. Kasi ako rin pala yung nagdadala ng yelo pag umaga at nilalagay dun sa tubig namin.

After nung luto stuff, nagpasama ang aking ermat sa palengke para mamili ng ilang lulutuin para sa munting salo-salo ko noong gabi. Nabadtrip ako kasi may usapan kami nung mga kapitbahay ko na 9:30 kami maglalaro ng DOTA, kasi birthday nung kaibigan ko nung 27th and ang libre niya samin e DOTA na lang, which is past time naman talaga namin. :D Habang tinatype ko nga to e nasa isang shop ako habang naglalaro yung iba ng DOTA, kasi ayoko nung WTF kasi lag yung pc ko. Kadiri. Hehe.

After maglaro, mga 4 hours din yun, at ako'y nagsetup na sa bahay, naglinis ng ilang mga kagamitan, kinuha ang ilang mga pagkain dun sa tindahan kasi dun iniluto, para dadalhin na lang sa bahay. Ayun, nairaos naman yung munting party ko.

Salamat nga pala kay JR at Jeff (na ka-choir ko) dahil sila ay nagpaunlak sa aking imbitasyon na pumunta. Pumunta sila kasi magiinuman. At ito nga palang inuman na ito e naulit pa kagabi. LOL. Medyo dumami lang kami, nadagdagan ng dalawa pa. Hehe.

Putcha tong bakasyon na to e, DOTA araw araw ampf. Nakakaubos ng pera, pero namimiss ko pumasok. Hehe. Wala kasing baon e.

Wala na ako masabi. Sa uulitin.

~out